آرزوهای بزرگ محصول روحهای کوچکند و کارهای بزرگ را روحهای بزرگ انجام داده اند
* * * * *
اگر دنیا طلبان دنیا را خوب می دیدند در آتش زیاده خواهی نمی سوختند
* * * * *
رویای خیالباف بهشت گمشده اوست
* * * * *
هرکس به امید شانس زندگی کند بازنده زندگی است
* * * * *
آدم احساساتی مثل آب لطیف است و مثل دریا خطرناک ، هستی خویش را بر امواج احساسات او ننهید
* * * * *
احساس خوشبختی ، نصف خوشبختی است
* * * * *
در هنگام غلبه احساسات ، هر تصمیم مقدمه یک خطاست
* * * * *
حتی المقدور خود سخنگوی خویش باش ، زیرا واسطه ها در طول تاریخ فاجعه آفریده اند
* * * * *
آن کس که بسیار شاد است بسیار خواهد گریست ،، معتدل باشیم
* * * * *
انسان مقتصد از ناهمواریهای زندگی آسان گذر میکند
* * * * *
ضرر اعتماد از زیان احتیاط بیشتر است
* * * * *
هرکس به همه کس اعتماد کند از هیچ کس وفا نمی بیند
* * * * *
انسان متفکر در مدار آفرینشهای تازه است
* * * * *
اهل محاسبه جمعدار تفریقهای خویش اند
* * * * *
برای آنکه عالم بمانید هر نوشته ای را نخوانید
* * * * *
به قله ها بیندیش و گرنه در ته دره ها گرفتار میشوی
* * * * *
دانا در هر لحظه یکبار تولد می یابد
* * * * *
دیوانه غم ندارد و عاقل جز غم ندارد
* * * * *
نوابغ ،، محصول انفجار درونی انسانند
* * * * *
هرکس اندیشمندانه گام بردارد ، موزون حرکت می کند
* * * * *
آدم یک درجه بالاتر از فرشته به دنیا می آید حیف نیست صد درجه پائین تر از دیو از دنیا برود؟؟؟!
* * * * *
اگر انسان نبود ، عشق تفسیر نمی شد
* * * * *
انسانهای به ظاهر بزرگ نوعا از عیوب بزرگ خویش غافلند!
* * * * *
ای انسان ! تنها آمده ای و تنها می روی مبادا تنها بمانی
* * * * *
برخی از انسانها از دوران نوجوانی به میانسالی می رسند ، آه از گمشدن جوانی
* * * * *
حال که انسانها نتوانسته اند مدینه فاضله را بسازند تو از خود انسان فاضل بساز
* * * * *
یک انسان از صد جهان بزرگتر است
* * * * *
جز مرگ هر مشکلی در سایه ایمان حل می شود ، مرگ هم که مشکل نیست
* * * * *